Interesantno je da su mnoge džamije u Banjaluci, u svojoj unutrašnjosti očuvale stare ukrase, stalaktite, ornamenata, koji su bili prelijepi. Znamo da su bogato bili ukrašeni enterijeri Ferhadije i Arnaudije, a i enterijer Gazanferije je bio lijepo ukrašen. Lijepe ukrase su imale i Hadži Salihija džamija, Hadži Osmanova džamija u Pobrđu, Mehdi-begova džamija na Hisetima te Sefer-agina džamija u Pećinama.

HADŽI OSMANOVA DŽAMIJA
Nalazila se nedaleko od Arnaudije, i poslije Behram-efendijine džamije bila je najinteresantnija džamija sa drvenom munarom u Banjaluci. Mnogi ljudi su je htjeli posjetiti. U haremu džamije je ukopan i osnivač džamije, brat Behram-efendije Hadži Osman-beg Ðumišić.

MEHDI-BEGOVA DŽAMIJAImala je mihrab sa četiri reda pravih, precizno izvedenih lijepih stalaktita. Ukras je bio isti kao i u Ferhadije i Arnaudije džamije. Mimber je također bio obojen, ali jednostavnije izvedbe. Niša iznad portala bila je završena visokim lukom po uzoru na portal Ferhadije džamije. Veći prostor za molitvu 7,6x9,4 m. Poslije zemljotresa ova džamija je bila restaurirana, i sofe su joj tad zatvorene.

SEFER-BEGOVA DŽAMIJA
Nalazila se u Pećinama i imala je zanimljiv i neobičan ukras u niši mihraba izveden urezanom linijom. Pojasevi niše mihraba su bili ukrašeni trouglovima koji su naznačeni dvostrukom linijom urezanom u malter. Niša mihraba je ostala pljosanta, ali ugravirane linije su dočaravale stalaktitni ukras. Imala je također veći prostor za molitvu 7,2x8 m. i jednostavan mahvil i portal sa naglašenim okvirom i visokim lukom kao kod Ferhadije džamije. Imala je otvorene drvene sofe.Mehdi-begova i Sefer-begova imale su portale jednostavnije izvedbe, ali ipak po uzoru na portal Ferhadije džamije.

HADŽI PERVIZOVA DŽAMIJA
Bila je najmanja banjalučka džamija, dimenzije 5,60 x 5,60 m i imala je drvenu ponutricu, jednostavan mihrab, mahvil i portal. Interesantno je kod Potočke džamije da su zidovi iznad mahvila bili izvedeni u bondruk konstrukciji debljine 15 cm, i da je mimber u ovoj džamiji bio ukrašen nizom profiliranih niša. Niša mihraba bila je bijelo okrečena i završena vitičastim lukom i uokvirena okvirom visine 2,5. Ovakav mihrab je imala i Hadži Zulfikar džamija u Lijevoj Novoseliji. Mahvil je bio dubok svega 1,2 m.

HADŽI SALIHIJA DŽAMIJA
Nalazila se u Stupnici i imala je nešto drugačije ukrase. Mihrab ukrašen sa više redova stalaktita, razlikovao se po svom tretmanu od drugih banjalučkih džamija. Naime, ovdje stalaktiti počinju pleterom u formi vijenca, a dalje idu listovi i cvjetovi kao okvir. I mihrab i mimber u Stupničke džamije bili su vrlo dekorativni i obojeni. To su bili trokutasti i različiti ukrasi, geometrijski ukrasi. Portal kod ove džamije bio je od kamena i na svod veoma lijepo klesan i obrađen.Džamija je imala drvenu munaru i ponutricu. Imala je veći prostor za molitvu (8,6x8,6 m), i zatvoren trijem. Gornji prozori su bli završeni prelomljenim lukom.

HADŽI OMEROVA DŽAMIJA
Nalazila se u Dolcu i imala je ukupno šesnaest prozora, a gornji su bili završeni prelomljenim lukom, kao i kod Stupničke džamije. Bila je manjih dimenzija s unutrašnjim prostorom veličine 6,5x7,5 m. Imala je jednostavan portal, mihrab i mimber.

DŽAMIJE NA HISETIMA

Jedina džamija na Hisetima koja se očuvala do 1993. jeste Mehdi-begova džamija,čiji je imam bio Zahid. To jeste i najstarija džamija na Hisetima, i imala je lijep mihrab. Među najljepšim banjaluckim džamijama sa drvenom munarom ubrajala se i jedna na Hisetima:

HADŽI HUSEJINOVA ILI ŠARENA DŽAMIJA
Nalazila se sve do poslije drugog svjetskog rata u blizini današnje tvornice "Kosmos". Ubrajala se u najljepše džamije sa drvenom munarom u Banjaluci. Džamiju je podigao neki Hadži Husejin,zvani Hadži Baba koji je vjerovatno bio banjalučki trgovac, 1617. Tu godinu nam je davao natpis na kamenoj ploci više ulaza u tu džamiju čiji je tekst bio na perzijskom jeziku. Inače su natpisi na perzijskom jeziku rijetkost na našim spomenicima. Hadži Husejinova džamija bila je manjih dimenzija, imala je drvenu munaru, stalaktitno ukrašen portal, strop rezbaren obojen i dekoriran, musandru, a imala je i mimber ukrašen biljnim ornamentima. Bila je sva dekorirana i obojena, te je zato prozvana i Šarenom džamijom. Na mjestu ove džamije jos uvijek i danas postoje ostaci.

MEDRESKA ILI DAUDIJA DŽAMIJA
Dao ju je sagraditi u XVI. stoljeću neki Davud, po kojem se nazvala Daudija džamija. Džamija je bila skladna građevina sa lijepom kamenom munarom i imala je jake kamene zidove. Preko puta nje taj isti Davud izgradio je i najstariju banjalučku medresu, a po njoj se ova džamija zvala i Medreska džamija. Medreska džamija je porušena početkom šezdesetih godina. Atik ili Stara medresa je bila prizemna zgrada drvene građe, kao i većina drugih starih medresa u pokrajini, a imala je jednu veću predavaonicu (dershanu) i više manjih dvorišta za stanovanje učenika. Atikmedresa je dotrajala i srušena je nekoliko godina poslije prvog svjetskog rata.

Na putu između Donjeg i Gornjeg Šehra nalazilo se i predivno poznato:

HALIL-PAŠINO TURBE
Ono je iz XVI stoljeća. Halil-paša je bio bosanski beglerbeg, koji je upravljao neposredno iza Ferhad-paše Sokolovića.Oblik turbeta je bio osmerokutan, a u tri nasuprotna zida bila su izgrađena tri prozora, a na četvrtom zidu se je nalazio ulaz sa izvedenim lukom iznad vrata. Izvana je turbe bilo prekriveno niskim čunjastim krovom, koji se lomio pet puta u stilu lepeze. U samom turbetu su bila dva sarkofaga, jedan Halil-pašin, a drugi Halil-pašina bajraktara. Halil-paša rodom je iz Lijevča polja kod Bosanske Gradiške, gdje je podigao i džamiju. Halil-pašino turbe je minirano i srušeno u decembru 1993. Stotinjak metera sjeverno od Halil-pašinog turbeta su se nalazila dva lijepa monumenta. Veliki porodični grob glasovitog bosanskog vojskovođe Malkoč-bega se je ubrajao u red najljepših na cijelom Balkanskom poluostrvu.

Nedaleko Halil-pašinog turbeta nalazila se:

APARDI-PAŠINA DŽAMIJA
Izgradio ju je 1594. bosanski namjesnik Apardi-paša. Džamija je imala drvenu munaru. U XVII stoljeću je u istoj mahali izgradio česmu neki Hadži Šaban, i ostavio lijep vakuf u zemljistu za njezino održavanje. U vakufnami Hadži Šabana navodi se u blizini te džamije i posjed nekog Ajardića, a to nam daje podatak da je Apardi-paša ostavio svoje nasljednike u Banjaluci.Apardi-pašina džamija je propala i srušena 1930.

SIMIDIJA DŽAMIJA
Nalazila se na uglu ulica Karabegovića i Jakšića, imala je kamenu munaru i bila je ograđena debelim zidom od čerpića. Ime osnivača je zaboravljeno, a dobila je taj naziv zbog blizine pekare. Izgrađena je između 1580. i 1616. Ragib Džinić je izvršio obnovu munare uz obilježavanje svakog pojedinog kamena. Prenesena je poslije II. svjetskog rata u Kozarac.

JOŠ NEKE DŽAMIJE U DONJEM ŠEHERU:

SUKIJA (ČARŠIJSKA) DŽAMIJA
Bila je na desnoj obali i izgrađena je između 1580. i 1630. Obnovljena je 1897., o čemu je obavještavao natpis više ulaza džamije. Bila je građena od kamena u dvije etaže i imala je drvenu munaru. Ova džamija je bila zanimljiva jer je imala u svome prizemlju tri dućana sa isto toliko trgovačkih magaza, a na spratu je bio molitveni prostor (imala je isto rješenje kao Sulejmanija džamija u Travniku ). Srušena je oko 1950.

KULMAHALSKA DŽAMIJA
Izgrađena u isto vrijeme kad i Čarsijska džamija, u Kulmahali a obnovljena je 1804. i 1897. 1804. godine ju je obnovio Vejsil Kanunija. Ime osnivača je davno zaboravljeno. Na ovu mahalu nastavljalo se naselje Kul-Cigani. Ova džamija se ubrajala među ljepše banjalučke džamije. Prenesena je 1954. u selo Vrbanjce kod Kotor Varoša.

DŽAMIJE SA DESNE STRANE CRKVENE:

Na ovoj strani nastalo je pet mahala sa pet džamija sa drvenom munarom u njima:
HADŽI OMEROVA DŽAMIJA
Osnivač ove džamije jeste izvjesni Hadži Omer. Hadži Omer je potpisan u vakufnami Sefer-Spahije iz 1618.Možda je bio trgovac. Možemo predpostaviti da su trgovci bili i Mehdi-beg te Hadži-Husejin. Pored Hadži Omera, u vakufnami Sefer-Spahije ili Sefer-bega su potpisani kao svjedoci i osnivači dviju džamija na Hisetima, Mehdi-beg i Hadži Husejin pa možemo predpostaviti da su i oni bili trgovci i prijatelji. U ovoj vakufnami su potpisani i Hadži Perviz (osnivac Potočke džamije), i Gazanfer-beg (osnivač poznate Gazanferije džamije i turbeta). Gazanfer-beg se spominje među živim 1618. (kao što vidimo u spomenutoj vakufnami Sefer-age, i on je živio u XVI stoljeću i pocetkom XVII stoljeća.

PAŠIĆEVA DŽAMIJA
Bila je pred Higijenskim zavodom, a propala je prije austro-ugarske okupacije. Izgrađena je poslije 1580.

SIJAMIJA ILI ŠEHOVA DŽAMIJA
Nalazila se na mjestu hotela Palas i bila centar toga dijela grada. Ime osnivača nije poznato. Izgrađena je poslije 1580. Kako nije imala dosta džematlija, srušena je 1931. da ustupi mjesto spomenutom hotelu. Njezin materijal prenesen je u selo Mehovce, od njeg tu napravljena nova džamija, koja se po staroj prozvala također Sijamijom.

KALAUZIJA DŽAMIJA
Izgrađena je poslije 1580. i stajala je u Dolcu, u ulici Ðure Pucara. Osnivač džamije mogao je biti Ali-paša Kalauz. Ova džamija imala je obojene drvene sofe, slično kao Sofi Mehmed-pašina džamija u Gornjem Šeheru. Propala je 1944. prlikom bombardiranja Banjaluke.

HERIĆEVA DŽAMIJAIzgrađena poslije 1580, bila je posljednja džamija prema sjeveru u lijevom dijelu Donjeg Šehera, tačnije u produžetku ulice Ðure Pucara. Ime osnivača je zaboravljeno. Propala je koju godinu prije prvog svjetskog rata.