Suocavanje sa ISTINOM

Iznesite svoje političko stajalište i izborite se za svoje mišljenje bez vrijeđanja. Politika je kurva, izvinite me što psujem.

Re: Suocavanje sa ISTINOM

PostPostao/la Ado Wien » 23 maj 2011 19:51

Ado kod vas islamista


Ja nisam islamista jer to bi znacilo da sirim islam, nisam cak ni poseban vjernik. Ono sto ti mislis jeste da volim islam kao lijepu, cistu, plemenitu vjeru.

Ali sam RADIKALNI PROTIVNIK islama kao politicke ideologije. Mi ovdje u BiH imamo veliki problem sto mnogi hoce da koriste, ili bolje receno zloupotrebe, islam kao politicku ideologiju, i kada im se neko suprostavi odmah postaje islamofob.


Nije islam los vec ljudi koji ga koriste u ideologiju svega i svacega. I MENI je to odvratno i boriti se protiv toga moze samo naukom, obrazovanjem i skolom. Ali islamofob postajes kada sve od islama vidis kao neprijateljsko primjer marama kod zena ili dzamija bozija kuca kao simbol turskog osvajanja. Srbima je generalno dzamije i marame mrsko gledati a to nije islamska ideologija vec prakticiranje vjere. Zato govorimo o islamofobiji.

Islam kao politicka ideologija je jedno veliko ZLO.


Kada budes naucio razlikovati sta je ideologija a sta je obicno prakticiranje vjere mozes nesto i reci. Dakle islam ne radi tebi o glavi jer da radi vjerovatno te ne bi ni bilo. Dokaz za to je opstanak srpskih crkvi i manastira i pravoslavne vjere pod osmanlijskom okupacijom. Trebas nauciti da su ljudi losi, da zloupotrebljavaju vjeru kao idologiju i da to od samih muslimana niko ne vidi rado. Primjer talibani u Afganistanu ili samoubice u Pakistanu i Iraku = to su stvari protiv kojih se i muslimane bore i smatraju svojom sramotom. Treba ljude tamo nauciti da razmisljaju svojom glavom, da se ne dozvole zloupotrebiti i da se nepravda ne rjesava time da se ubijes, vec kad naporno radis i ostvaris nesto u zivotu.
Avatar
Ado Wien
Moderator
 
Postovi: 17020
Pridružen/a: 12 okt 2001 21:52
Lokacija: Austria

Re: Suocavanje sa ISTINOM

PostPostao/la Ado Wien » 23 maj 2011 22:45

Nije isto. Adam i Eva su biblijske ličnosi a Radojica i Vukašin su stvarne licnosti čija imena i prezimena stoje zapisana na mramorju i bosanskim dokumentima i Radojica i Vukašin pripadaju srpskom etnosu.


Mislis neki srbi su nastali od bosanskih Radojica ali danas se ne vezu za BiH vec za drugu zemlju Srbiju.

Plemenit je jer ne želi da ima išta sa terorom Otomana i poturica nad izvornim bosanskim narodom ok kojeg i on potiče. Plemenit je jer nije zaboravio svoje srpsko porijeklo kada su bosanski muslimani to svoje porijeklo svjesno ili nesvjesno potiskivali.


Kad kaze da je srbin onda je plemenit kad kaze da nije onda nije plemenit. Takva plemenitost postoji samo u srpskom rjecniku i nigdje vise.

Selimović je znao da potiče porijeklo od Srba Vujevića. Ti ne smiješ da zakopaš po svom porijeklu da ne bi naletio na nekog Radojevića ili Vukašinovića.


Ponavljas se po ko zna koji put. Uvijek ispocetka.

Bravo Ado! Ima i toga. Nacionalno nesvjesni Srbi su nasjeli na religijsku zamku


Svi srbi su pravoslavci i mogu biti samo pravoslavci. To nema nista sa Bosnjacima vec sa srpskom pravoslavnom crkvom. Srbi ubijaju cak i one ljude koji su druge vjere a poticu od srba jer ih tome uci srpska pravoslavna crkva.

Ja ne opravdavam ni etničko čišćenje folksdojčera u Srbiji


Titovo Uzice i Beograd su nekada bili vecinski muslimanski gradovi. I onda osvojise srbi vlast i sve muslimane pobise ili protjerase. Za svabe su koristili Hitlera za muslimane Turke kao opravdanje svojih postupaka.
Avatar
Ado Wien
Moderator
 
Postovi: 17020
Pridružen/a: 12 okt 2001 21:52
Lokacija: Austria

Re: Suocavanje sa ISTINOM

PostPostao/la MilanMladenovic » 23 maj 2011 22:54

Bratstvo-jedinstvo je zavrsilo!
Vrijeme je da se upoznamo,onakvi kakvi stvarno jesmo.............
Avatar
MilanMladenovic
Senior
 
Postovi: 1227
Pridružen/a: 03 nov 2008 16:09

Re: Suocavanje sa ISTINOM

PostPostao/la Ado Wien » 24 maj 2011 19:40

Muslimansko stanovnistvo na prostoru Beogradskog pasaluka u kojem je bilo veoma malo etnickih Turaka koje su nazivali Gangricima ili Mandzukama, pocetkom 19 stoljeca cinilo je vecinsko stanovnistvo, narocito u Beogradu, Sapcu i Uzicu. U jedanaest nahija ovog pasaluka oni su predstavljali 58% stanovnistva. Jezgro muslimanskog stanovnistva formiralo se kroz jedan dugotrajan i slozen proces, dijelom islamizacijom domaceg slavenskog stanovnistva, raznorodne etnicke pripadnosti, doseljavanjem sa istoka, trajnjim nastanjenjem i asimilacijom grupa i pojedinaca neslavenskog porijekla. Tako su u Beogradu muslimani cinili cetiri petine u odnosu na drugo stanovnistvo, a u Uzucu 96,7% od ukupnog broja stanovnistva grada, dok je u Pomoravlju taj procenat iznosio 65%. U Sokolu i osam okolnih sela bilo je 1.600 muslimana, dok je u Sapcu bilo oko 1000 muslimana. Beograd je pocetkom sedme decenije 19 vijeka imao 730 muslimanska 536 nemuslimaska i 3 romska domcinstva, 2.328 zgrada, kuca, od kojih su 842 bile srpske a 1486 muslimanske. Joakim Vujic u svom “Putesestviju” navodi da je u Uzicu 1826.godine bilo 1200 muslimaskih kuca, 20 dzamija i 80 srpskih kuca, dok je engleski putopisac Andreja Arcibalda Patona navodi da je Uzice 1834.godine imalo 3.500 muslimanskih i 600 srpskih kuca, dok Vladimir Karic pise da je u Uzicu 1844.godine bilo 3697 Turaka, (citaj muslimana) I samo 707 Srba.

Iseljenje muslimanskog stanovnista sa ovih prostora zakljuceno je 1876.godine, a iz jugoistocne Srbije 1882.godine. Tome je doprinijela i Medjunarodna konferencija odrzana 1862.godine u Kanlidzi, isambulskom predgradju, kojom prilikom su francuska i ruska vlada napravile poseban Sporazum o zajednickom istupanju u korist Srbije. Ugovorom je bilo propisano da se muslimani imaju “iseliti sto je moguce brze”. Ostetu za njihovu pokretnu i nepokretnu imovinu od 9.000.000 grosa Srbija je trebala ispaltiti Turskoj.

Muslimani Srbije mogli su ostati na svojim ognjistima, zadrzati sva svija dobra, ali samo pod sledecim uslovima:

-da se vrate veri pradedovskoj, a ako to nece onda mogu
-da budu Srbi islamske vere, a ako i to nece,
-onda moraju da da se pisu i vode kao Cigani, a ako i to nece
-onda moraju da se isele iz Srbije.

Masa se odlucila na iseljavanje, a jedan broj je radije prihvatio da budu Cigani, nego da se vrate “veri pradedovskoj”, ili da “budu Srbi islamske vere”, pa smo u pocetku imali, a mozda i danas imamo “ciganske male” ili mahame u:Beogradu, Uzicu, Sapcu, Loznici itd. Neki od ovih samoproglasenih “Cigana” kasnije su isli istim onim putevima kojim su ranije isli njihovi sunarodnjaci, a jedan broj je dosao i Bosnu.Oni su dolazili pojedinacno i u grupama i tako su u manjim varosima nastajala manja nasalja-mahale, ali kako su u Bosnu dolazili sa papirima da su Cigani, bez obzira sto su imali isti ili slican zivot kao starosjedioci, bez obzira sto nisu imali crnu nego bijelu put kao i starosjedioci, ostali su do dan danas obiljezeni kao “bijeli cigani” a njihove mahale, kao ciganska mahala, ciganski zaseok, ciganska kuca.Puno puta sam cuo kako ljudi sami sebi postavljaju pitanje, “zasto su oni bijeli cigani, kad imaju lijepe i uredne kuce, baste, avlije, vole da rade, skoluju svoju djecu itd”.Tada nisam znao odgovor, ali danas znam.

Iseljavanje je u prvo vrijeme bilo usmjereno prema jugu u okolinu Nisa, a kasnije Albaniju, Makedoniju, Rumuniju, Tursku, a posebnou sjeverne dijelove Bosne: Gornja i Donja Azizija, odnosno Bosanski Samac i Orasje, pa sve uz Savu, do Orahove kod Bos. Gradiska.Tako su nikla naselja:Kozluk kod Zvornika,Janja kod Bijeljine, Brezovo Polje kod Brckog, Kostajnica, Orahova kod Bos. Gradiske, itd. Neke porodice iz Beograda odselile su se u okolinu Istambula i tamo osnovali selo istog imena.Veliki broj muslimana iz Srbije Turska je odmah naselila u Anadoliju i pogranicna mjesta prema Kurdima. U prvo vrijeme niko nije imao pravo izbora, svako je morao da prihvati ono sto mu se ponudi.

Muslimansko stanovnistvo iz Uzica i okoline iselio se najvise u Bosnu i dugo od srpske vlasti trazilo naknadu za svoja dobra, ili potrazivanje prihoda sa svoje zemlje, ali naknad nikakve prihode niti naknade nisu ostvarili. Srpski seljaci iz okoline su napustena imanja prisvojili i to bez odobrenja lokalnih starijesina, dok su napustene kuce palil, kako se slucajni povratnici ne bi imali na sta vratiti.Opisujuci selo Bascaluci kod Loznice L. Sopalovic 1903.godine pise, “Ime Bascaluci pricaju da je doslo otuda sto su u staroj varosi Loznica oko reke Sire stanovali Turci (citaj muslimani), cije su baste bile na tom mestu, gdje je sad ovaj zaseok, i tu su bili veliki jabucnjaci, i kestenja je bilo dosta, pa kad su Turci isterani, onda doseljenicima Srbima nije bilo potrebno da krce sume, vec su imali gotovo zemljiste sa bastama”.

Da bi se muslimani cim prije iselili iz Uzica srpske vlasti su organizovale podmetanje pozara u gradu, a sve u zelji da optuze muslimane kao navodne podmetace i podstrekace stalnih sukoba sa Srbima. Pozar je iznenadio i same podmetace, ali je posluzio kao dobar izgovor, da se muslimani cim prije isele iz Uzica, shodno ranije postignutom dogovoru na Medjunarodnoj konferenciji u Kanlidzi-istambulskom predgradju 1862.godine. Prema zapisima Miladina Radovica “najveci dio varosi prekrio je pepeo pozara, zatrpane su i pogazene stare drvene cesme na lule, nestalo je vrtova i vocnjaka, platane i jablanove opalio je pozar. Pusta i otvorena zjapila je velelepna Sehova dzamiija, i niko ne misli na turbeta, nisane i druge svetinje, niti se vise svet kupi u Musali nekad punoj zelenila, najljepsem kraju Uzica”. Kasnije je srusena i nagorjela Sehova dzamija, ali je u narodu ostalo vjerovanje, da ce onaj koji je to srusio ostati proklet. Dzamiju je srusio Ilija Jokanovic trgovac i kafedzija. Iza njega je ostao sin koji se ozenio zenom koja je ubrzo oboljela, pa tako nije imao poroda. Bolesna zena je u teskom psihickom stanju vikala na sav glas, i pozivala , “dodjite i uzmite sto je vase, dodjite i uzmite sto je vase”. Odlazak iz Uzica prema kazivanju istog autora bio je tuzan. Kolona iseljenika bila je tako velika, da joj je cello bilo na Kadinjaci, a zacelje se jos formiralo u samom Uzicu. Slicno je bilo i sa iseljavanjem iz Beograda, Smedereva, Sokola, Sapca, Loznice, Maloga Zvornika, itd.

Kolone iseljenika obezbjedjivala je srpska vojska. Neki od vojnika vrijedjali su iseljenike, drugi su ih zalili, pa je na jednu takvu uvrdu iseljenik Husein beg Kavadarevic rekao “ako vam je biva car dao da nas sa nasih ognjista krecete, nije dao da nas u obraz dirate, a obraz je postenom covjeku preci i od samog zivota”.Jednu takvu kolonu nadgledao je i kapetan Mica, koji je bar prema rijecima zalio iseljavanje muslimana uz komentar “oni su se ovdje izrodili, oni i njihovi djedovi, i njihovi cukundjedovi, nije lasno bolan, ostaviti svoju kucu, svoj zavicaj i svoje ognjiste”.

Sta je sve iza Uzicana ostalo, najbolje pokazuje primjer Ibrahima Hadziahmetovica koji je u samom Uzicu imao konak, dvije kafane, 5 basti, 2 vocnjaka, 2 caira, njivu, vodenicu, jedan vodenicki zakup i 7 placeva. Bastu je imao i u okolini u Bugaru i Zabucju. U Vilovini je imao 2 vocnjaka, zemlju i jos jedan vodenicki zakup, a u okolnim selima jos 7 caira, 6 vocnjaka i 2 vodenicka zakupa, ne racunajuci posjede u Pozegi.

Prema izvorima ruskih diplomata iz Sarajeva 1862.godine u krajeve Zvornickog sandzaka dosle su 533 porodice sa oko 1.234 clanova, u Tuzlu je doslo 12 porodica, Bijeljinu 23, Brezovo Polje 89, Bos. Samac-Gornju Aziziju 235, u Gracanicu 14, Srebrenicu 22, Donju Asiziju-Orasje 132, i u Vlasenicu 3 porodice. Zajedno sa Uzicanima u Bosnu je stiglo i nekoliko desetina Cigana iz ovoga grada, koji su takodje protjerani.

Nesto muslimanskih porodica ostalo je u Malom Zvorniku kao porodice: Alic, Corica, Imsirevic, Demirovic, a bilo je i onih koji su pristigli iz drugih krajeva Srbije kao sto su porodice:Beganovic, Djonlic, Krzevic i drugi, ali su i oni kasnije protjerani u Bosnu. H. Suljkic koji pisao o isaljavanju muslimana iz Uzica navodi neke od porodica koje su dosle iz Srbije u Tuzlu:Berbic, Cugurovic, Mandzic, Mukic, Prcic, Saracic, a S. Hodzic navodi i imena drugih porodica koje su dosle 1881.godine kaorgonjic,Djulbegovic, Bojadzija, Hasanovic, Tabak, Culumarevic, Kulenovic, Ramic, Cosic, Dzudzic, Sejdic, Saletovic, Buzadzic, Drinjakovic, Zilic, Tufekcic i drugi. UBijeljinu su dosle porodice: Berberovic, Cosic, Alibegovic, u Brezovo Polje: Tvice, Sataric, Beslagic, Kukic, u Bos. Samac: Fisovic, Topalovic, Skiljic, Begic, u Orajsjer:Kabaklic, Cosic, Drljaca, Isic, Besirevic, u Srebrenicu: Begic, Malagic itd.

Nakon iseljavanja muslimana iz Beograda i Uzica, ovi gradovi su nastaviuli normalan zivot zahvaljuci ubrzanom naseljavnju Srba, dok grad Soko nakon rusenja nije vise naseljavan. Glavni uzrok lezi u tome sto je Soko sa okolnih 11 sela bio nastanjen iskljucivo etnickim Turcima, pa je njihovim iseljavanjem i rusenjem grada koje su izvrsili ruski strucnjaci na zahtjev Srbije, prestao svaki zivot u grada.

Ispraznjeni prostori od muslimana postal su veoma primamljivi za Srbe koji su dolazili sa razlicitih strana:Kosova, Sandzaka, Bosne I Hercegovine. Zakon o dosleljavanju stranaca koji je potpisao knez Mihajlo 1865.godine, davao je velike povlastice za doseljenike, kao besplatno dobijanje zemlje,kuca, stoke, odredjene kolicine hrane, oslobodjenje od poreza, vojne obaveze tokom odredjenog perioda, sto je izazvalo masovno doseljavanje, pa su ubrzo doneseni novi zakoni kojima su uvedena ogranicenja, sa ciljem da se ne proredjuje stanovnistvo u neoslobodjenim krajevima.

Izgonom muslimana iz Beogradskog pasaluka ostalo je, bolje receno oduzeto je 5 miliona hektara obrdive zemlje koja je podijeljena doseljenim Srbima , zatim 100.000 gradjevinskih objekata (kuca znatskih radnji i slicno). Unisteno je, poruseno je 600 vjerskih objekata i opljackano oko 300.000 grla stoke, itd. Mnogi strain izvjestaci pisali su “da je malo koji narod u svijetu imao tako tragicnu sudbinu kao muslimani Srbije. Oni su poput Hazara, nestali sa cjelokupnom bastinom, sa svim onim sto su imali, kao da nikad nisu ni postojali. Nastalo je je frontalno unistavanje svega onoga sto je podsjecalo na islam i Turke”.



Ne zna Radojica ove podatke ali zna mnoge druge nebuloze i srpske propagande.
Avatar
Ado Wien
Moderator
 
Postovi: 17020
Pridružen/a: 12 okt 2001 21:52
Lokacija: Austria

Re: Suocavanje sa ISTINOM

PostPostao/la MilanMladenovic » 24 maj 2011 22:23

Znal neko koliko sada ima muslimana u drzavama koje su jos bile pod Turskom okupacijom?
Bratstvo-jedinstvo je zavrsilo!
Vrijeme je da se upoznamo,onakvi kakvi stvarno jesmo.............
Avatar
MilanMladenovic
Senior
 
Postovi: 1227
Pridružen/a: 03 nov 2008 16:09

Re: Suocavanje sa ISTINOM

PostPostao/la Ado Wien » 25 maj 2011 00:40

Sta bi, ja mislio ti ces nesto o mom fantaziranju? Beograd, Sabac i Uzice bili vecinski muslimanski gradovi u 19 vijeku. Je li kod Srba postoji kontinuitet genocida nad muslimanima? Pocev od nepriznavanja pa do totalnog unistenja gdje mogu? A navodno su samo Turci cinili zulum.
Avatar
Ado Wien
Moderator
 
Postovi: 17020
Pridružen/a: 12 okt 2001 21:52
Lokacija: Austria

Prethodna

Natrag na Politika

Online

Trenutno korisnika/ca: / i 4 gostiju.