Trinaestogodišnji njemački osnovac Niko Markart korigovao je procjene Amerike svemirske agencije /Nasa/ o vjerovatnoći sudara jednog asteroida sa Zemljom, dok je NASA juče saopštila da je dječak pogriješio.

NASA je saopštila da su njihovi podaci, a ne oni alarmantniji do kojih je došao dječak, tačniji kada je riječ o asteroidu Apofis. "Mi se držimo naših podataka", izjavio je za AFP Dvejn Braun, portparol Nase.

Njemački regionalni dnevni list "Posdamer nojeršter nahrihten" objavio je prije dva dana da je osnovac Niko Markart na osnovu teleskopskih posmatranja obavljenih u Institutu za astrofiziku u Potsdamu, nedaleko od Berlina, izračunao vjerovatnoću od jedan prema 450 da će se asteroid nazvan Apofis sudariti sa Zemljom.

Prema podacima ovog dječaka, Nasa se prevarila u procjeni da je vjerovatnoća tog sudara jedan na prema 45 000.

Dječak je do svog otkrića došao u okviru regionalnog konkursa na kome je pobijedio zahvaljujući svom radu pod nazivom "Ubilački asteroid Apofis".

Portparol Nase Dvejn Braun saopštio je da naučnici ostaju pri svojim procjenama i da nisu promijenili svoje trenutne procjene o veoma maloj vjerovatnoći sudara asteroida sa Zemljom 2036. godine.

"Službe NASA koje učestvuju u istraživanjima nisu bile kontaktirane, a nije ni uspostavljen kontakt sa mladim Nijemcem koji tvrdi da je vjerovatnoća veća od sadašnjih procjena", dodaje se u saopštenju.

Faktor koji je uključio Markart, a koji je američka agencija zanemarila, je opasnost od sudara Apofisa sa jednim od više od 40 000 satelita tokom svog prolaza pored planete Zemlje, koji će se dogoditi 13. aprila 2029. godine.

Sateliti se kreću oko Zemlje brzinom od 3,07 kilometara u sekundi na udaljenosti do 35 880 kilometara, a asteroid bi trebao da prođe pored naše planete na udaljenosti od 32 500 kilometara.

Ukoliko dođe do sudara sa nekim od satelita, to bi moglo da promijeni Apofisovu putanju, to znači da bi tokom narednog prolaska, do koga bi trebalo da dođe 2036. godine, mogao da se sudari sa Zemljom.

U slučaju sudara, gvozdena kugla prečnika 320 metara i težine 200 milijardi tona, pala bi u Atlantski okean. To bi pokrenulo ogromne talase koji bi uništili ne samo priobalni pojas, već i unutrašnjost kopna.